Ik krijg zelf regelmatig de vraag of er bij de geboorte van Jinte een geboortefotograaf aanwezig was. En helaas moet ik daar met “nee” op antwoorden.

We hebben een lange weg gehad om zwanger te worden. Nou ja, lang. Daarover zullen de meningen ook vast verdeeld zijn, maar wij vonden 2 jaar vrij lang!
Zeker voor iets wat je zo graag wil.
Er was geen oorzaak gevonden waarom een zwangerschap uit bleef, wat het misschien nog wel lastiger maakte. Na een kijkoperatie, een HSG en een miskraam mochten we starten met IUI.
Ik moest mezelf injecteren met hormonen. De eerste keren doodeng, maar al snel werd het normaal. Gelukkig had ik weinig last van de hormonen.

De eerste IUI kon niet doorgaan, omdat ik teveel follikels had. De tweede keer, nadat ik minder hormonen moest spuiten, ging hij gelukkig wel door! En wat was het geweldig toen ik op 1 februari 2013 eindelijk die positieve test in handen had. Nu begon het hopen. Hopen dat het nu wel goed zou gaan. En dat ging het <3
Op 29 april hadden we een geslachtsbepalingsecho. Ik had totaal geen voorkeur, was er zelf alleen van overtuigd dat het een jongen zou zijn. Maar mijn gevoel bleek niet te kloppen. Ik was zwanger van een meisje.

Naarmate de zwangerschap vorderde schoot een geboortefotograaf wel eens door mijn gedachten. Er waren toen nog amper geboortefotografen, dus keuze was er eigenlijk sowieso al bijna niet.
En daarbij, ik vond het toch ook wel veel geld. Zo lieten we het een beetje op z’n beloop en kwam er dus geen geboortefotograaf.

En ik kan je vertellen, wat heb ik daar veel spijt van!! De geboorte van Jinte ging goed, maar duurde lang. Ik kreeg een injectie in mijn been met troep waar ik zo suf van ben geworden dat ik nog amper iets weet van de hele geboorte. Dat vind ik moeilijk, nog steeds.
Regelmatig denk ik, hadden we er maar wel een fotograaf bij gehad. Niet alleen voor de foto’s die me heel dierbaar zouden zijn, maar ook omdat ik met de foto’s misschien weer een beetje momenten terug zou kunnen halen.

En het zou me achteraf al het geld waard geweest zijn, echt! Maar ja, dat is achteraf.
Nu moeten we het doen met de foto’s die mijn vriend zelf gemaakt heeft en met een (hele) vage herinnering.

Daarom lieve mensen, denk er heel goed over na! Ik hoor zo vaak dat men zegt: “Hadden we het toch maar gedaan.” Ook allemaal achteraf!

Vind je het te duur, denk er dan ook eens aan om het (deels) cadeau te vragen aan de aanstaande opa’s en oma’s of tijdens een babyshower.
(ik heb cadeaubonnen, die je hier natuurlijk ook heel goed voor kan gebruiken)
Ook is betalen in termijnen mogelijk, indien gewenst.

Het is echt zo ontzettend waardevol. En ik denk dat alle ouders die wel voor een geboortefotograaf hebben gekozen dit volmondig kunnen beamen.
Wil je meer informatie over geboortefotografie, klik dan hier.

had ik zelf een geboortefotograaf bij de geboorte van onze dochter
had ik zelf een geboortefotograaf bij de geboorte van onze dochter 3
had ik zelf een geboortefotograaf bij de geboorte van onze dochter 4
had ik zelf een geboortefotograaf bij de geboorte van onze dochter 5
had ik zelf een geboortefotograaf bij de geboorte van onze dochter 6